PatchaLinn's profilePeppermint...LinnnPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    03 June

    ...เมื่อ วันเสาร์ ที่ฝนตก ทุกอย่างไม่มีไรเลย

     

    เคยมั้ยที่จะมี คุณเคยมีคนแบบนี้ที่ไม่ใช่พ่อแม่พี่น้องหรือยัง?

    ตอบตัวเองให้ได้ว่าใคร

     

    เคยมั้ยที่จะมี...คนให้อภัยคุณทุกอย่าง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนอยู่เคียงข้างคุณเวลาที่คุณเสียใจ

    เคยมั้ยที่จะมี...คนจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ

    เคยมั้ยที่จะมี...คนเห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยู่ด้วยเฉย ๆ แล้วมีความสุข

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ

    เคยมั้ยที่จะมี...ไม่อายเมื่อเดินข้างคุณ แม้คุณหน้าตาไม่ดีก็ตาม

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ทนคุณได้ไม่ว่า คุณจะด่า จะว่าเค้ายังไง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนรับได้ในสิ่งที่คุณเป็นไม่ว่าจะมีคนมาว่าร้ายคุณยังไง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่เห็นความผิดของคุณเป็นเรื่องน่ารัก

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยากตื่นมาแล้วก็เจอกันสาส

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณไม่เหงาก็ตาม

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงคนแรก เมื่อคุณทุกข์ใจ

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณรู้ว่า เค้าช่วยให้คุณสบายใจได้

    เคยมั้ยที่จะมี...คนแคร์คุณมากมาย ไม่ว่าคุณจะทำร้ายเค้ายังไง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ยังรักคุณแม้คุณไม่เห็นความสำคัญของเค้าเลย

    - แต่เราคงจะมีแต่พ่อแม่ พี่น้องและเพื่อนๆที่ร๊ากก แน่ๆเลย เห้อๆ แต่ไงก้อรักทุกๆคนนะ อิอิ -

         *************************************************************************************

    It may take only a minute to like someone,

    only an hour to have a crush on someone

    and only a day to love someone

    but it will take a lifetime to forget someone.

    23 April

    อ่านแล้วขำๆดี

    โรคงอน

    "โรคงอน" เป็นโรคระบาดที่ร้ายแรง
    ติดต่ออย่างรวดเร็วขยายตัวเป็นวงกว้างในแนวราบ
    ยังไม่พบวัคซีนหรือยารักษา
    ผู้ป่วยมีอาการ “หน้างอ”


    และบางรายที่อาหารหนักจะมีอาการหน้าดำ
    แทรกซ้อนด้วย หูแข็ง
    ฟังอะไร ขัดหูขัดใจไปหมด
    ตาขวาง น้ำลายไหลเล็กน้อยพองาม

    ยังไม่พบหลักฐานที่แน่นอน ว่าผู้ใดนำเชื้อมาปล่อย
    โรคนี้ส่งผลให้อุณหภูมิร่างกายสูง มือไม้สั่น
    ผู้ป่วยที่อาการหนักอาจถึงขั้นชักดิ้นชักงอ

    การปฐมพยาบาลเบื้องต้น
    ควรสังเกตอาการผู้ป่วย ว่างอนอยู่ในระดับไหน
    ถ้างอนน้อยๆ ให้รีบง้อ
    ผู้พบเห็นทั่วไปควรเอาใจใส่ต่อผู้ที่ติดเชื้อในระยะเริ่มแรก
    จะทำให้อาการไม่ลุกลาม และสามารถรักษาหายได้

    สำหรับผู้ป่วยที่อาการหนัก
    ผู้ง้อ ควรได้รับการฝึกสอนและเป็นผู้ชำนาญการง้อเป็นพิเศษ
    เพราะผู้ป่วยจิตใจอ่อนแอ เปราะบางแตกหักง่าย
    ต้องการความเอาใจใส่

    หลังได้รับการรักษาผู้ป่วยที่หายแล้ว
    ยังสามารถอาการกำเริบได้ทุกเวลา
    ผู้ใกล้ชิดต้องให้ความรักและความเข้าใจ
    หากความรักและความเข้าใจลดน้อยลงเมื่อไหร่ อาการงอนจะกำเริบ

    หมายเหตุ
    พบมากในกลุ่มคนที่มีความสวย และความน่ารัก
    สำหรับผู้ไม่สวยและไม่น่ารัก
    จะเรียกอาการเดียวกันนี้ว่า น่าเบื่อ น่ารำคาญ
    จะปล่อยไปตามยถากรรม
    ไม่มีการปฐมพยาบาลใดๆ ทั้งสิ้น
    จนกว่าอาการจะหายหรือตายไปเอง.....

    22 April

    เมื่อไหร่จะรู้และเข้าใจ

    จะรู้ก็ต่อเมื่อ...

    จะรู้ว่าโลกนี้…มันกว้างใหญ่
    ก็ต่อเมื่อเราได้...ออกเดินทาง

    จะรู้คุณค่าของอะไร…ในสักอย่าง
    ก็ต่อเมื่อเราได้…เสียมันไป

    จะรู้ความหมาย...ของฟ้าหลังฝน
    ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น...มันมาได้

    จะรู้ว่ายังมีเรื่อง…อีกมากมาย
    ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ…ยอมรับมัน

    จะรู้ว่าในหนังสือ…มีอะไร
    ก็ต่อเมื่อเราได้…ลองเปิดอ่าน

    จะรู้เวลา...ของดอกไม้บาน
    ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม…อยู่อย่างนั้น

    จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ…มันมีค่า
    ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา…ในสักวัน

    จะรู้ถึงความในใจ…ของกันและกัน
    ก็ต่อเมื่อเราได้พูด…มันออกไป

    จะรู้ว่าอะไร…ที่เรียกว่าคิดถึง
    ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง…มีใครสักคน

    จะรู้ความหมายในคำรัก…สักหน
    ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน…ทำให้หวั่นไหว

    จะรู้ว่าค่ำคืนนี้…คงไม่เงียบเหงา
    ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า…ได้มีโอกาสบอกไป

    จะรู้ว่าเป็น “เธอ” เท่านั้น…ที่ฉันมีให้
    ก็ต่อเมื่อทุกครั้ง…ที่เขียนอะไรลงไป
    จะมีแต่ภาพเธอในใจ...ที่เกิดขึ้นมา

    17 April

    เซ็ง

    เรื่องความรู้สึกไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลอะไร
    เพราะที่ฉันทำลงไป ก็แค่ . . .
    และไม่สามารถหาเหตุผลใดๆ มาบอกเธอได้เช่นกัน

    **************-------************------**************

    01 March

    จากกระปุก ที่อ่านแล้วต้อง...........คิด

     

    ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีผู้ชายมาชอบ มามอบความรักให้
    ซึ่งแน่นอนว่ามันฟังดูแล้วเป็นเรื่องที่ดีไม่น่าจะมีอะไร
    เพียงเเค่ฉันรับรักเขาคนนั้นคงจะพอ

    แต่....มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น

    ฉันคิดว่าความรักของคนเราต้องการส่วนประกอบหลายอย่าง
    ไม่ใช่ว่ารักอย่างเดียวแล้วจะคบกันได้ตลอดไป
    มันควรมีความเข้าใจความห่วงใย และนิสัยที่เข้ากันได้

    แต่เขาคนนั้น รัก ด้วยความหลง รักจนเกินความพอดี
    รักจนฉันรู้สึกว่าตัวฉันขาดความเป็นส่วนตัว
    เพื่อนๆ ก็เข้าใจผิดว่า เขารักฉันก็ดีแล้ว
    แต่สำหรับฉัน...มันไม่ใช่อย่างนั้น
    ... มันเป็นรักที่ฉันรู้สึกอึดอัดกับมันมากกว่า

    ถ้าปล่อยเวลาให้ผ่านไปฉันก็จะกลายเป็นผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวไปทุกวัน
    ปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นถลำลึกลงไปในความว่างเปล่าของตัวฉัน
    ฉันจึงฝากบอกเพื่อนมาเรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้เขาคิดอะไรเกินเลย
    และไม่ให้เขาเสียใจ

    แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจอะไรเสียเลย
    เขายังคงทำทุกอย่างทำให้ฉันรู้สึกดี
    แต่ยิ่งทำมันก็ยิ่งไกลกันออกไปทุกที...โดยที่เขาไม่รู้ตัว
    แล้วมาถึงวันนี้ฉันตัดสินใจบอกความรู้สึกทั้งหมดที่ฉันมี

    ฉันบอกว่า “ฉันไม่พร้อมที่จะมีความรักในตอนนี้
    เพราะทุกวันนี้ฉันก็มีความสุขแล้วมากๆ กับเพื่อนและคนรอบข้าง
    ฉันอยากให้เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
    จะดีกว่าการที่รักกันแบบแฟน
    และฉันจะให้ความสนิทกันได้มากกว่านี้”

    แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจ และยังบอกว่าจะรอจนกว่าจะพร้อม
    ฉันยกเหตุผลทั้งหมดมาบอกด้วยเสียงที่เห็นใจและยอมรับในตัวเขา
    แต่เขาก็ยังยืนยันคำเดิมว่าจะรอ รอจนกว่าฉันจะพร้อม
    เขาพูดคำๆ นี้มาพร้อมกับน้ำตาของผู้ชาย

    ฉันเริ่มทำอะไรไม่ถูก ทั้งสงสาร กลุ้มใจ
    ความรู้สึกปนกันไปจนแยกไม่ออก
    แต่ก็ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเมื่อมาเจอเพื่อนๆ ซึ่งมันทำยากนะ
    บอกเลยว่ายากมากๆ กับการที่ต้องเก็บความรู้สึกทั้งหมด
    ..แล้วฝืนยิ้มออกมาอย่างไม่มีอะไร

    ฉันผิดรึป่าวที่ทำกับคนที่รักฉันด้วยความจริงใจ
    กับคำที่ฉันพูดไป ฟังดูโง่นะ ที่เจอกับผู้ชายดีๆขนาดนี้เเล้วปล่อยไป
    แต่ฉันไม่พร้อม จริงๆ  

     

    *****************************************
    ************************
    17 February

    วันเหนื่อยๆ วันเบื่อๆ

    มองใครต่อใครที่เดินจับมือเกี่ยวกัน
    เห็นเขาเหล่านั้น ก็นึกอิจฉาในใจ
    ทำไมไม่เป็น ไม่มีอย่างเขา คิดแล้วมันก็เศร้าใจ

    * มีเพียงความเหงาให้เดินกอดคอเท่านั้น
    ที่นั่งติดกันเวลาดูหนัง คือใคร
    จะกิน จะเดิน จะนอน ก็เหงา..
    ไม่มีใครเคียงข้างกาย ไม่มีใครเลย

    ** จะมีใครๆ รัก คนหน้าตาอย่างฉัน
    ที่มันธรรมดา ไม่เข้าตาเหมือนใครๆ
    จะมีใครๆ ไหมที่จะมองแต่หัวใจ
    จะมีไหมใคร..เข้าใจรักกัน

    จะมีกี่คนที่เขาจะมองอย่างนั้น
    จะมีสักวันบ้างไหม ที่ฝันเป็นจริง
    จะมีกี่คนที่เขาจะรัก ที่ฉันเป็นในทุกสิ่ง


    มองเห็นความสำคัญ จับมือกอดฉันด้วยความเต็มใจ
    จะยอมให้ทุกๆสิ่ง ที่ตัวฉันมีอยู่ จะไม่ทำให้เขาผิดหวังเลยสักครั้ง
    16 February

    I'm bored I want to sleep nan nan

    เหนื่อยสุดจะทน เห้อๆ.....
    ทำแลปแทบทุกวัน เรียนก้อมะรู้เรื่อง ตั้งใจก็ตั้งใจ วันนี้แขนขาเหมือนจาหลุดจากกันเลย เศร้าจริงๆเลย
     
     

    มาแย้ว

    ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่ก้อเข้ามา อาไรดีๆ เหนื่อยมานเข้ามาแล้ว ฮือๆ....
    และแล้วคะแนนไบโอเคมก้อออก ทำไมคะแนนมานแปลกๆนะเนี่ย อาจานคิดคะแนนยังไงน๊า อยากรู้จริง
     
    กะเสดแฟร์ ดีรึป่าว ทางที่ดีสำหรับเราอย่ามีเลย เพราะเปิดมานมีแตต่สอบ+รายงาน สารพัด จาไปไหนได้สบายใจก้อมะได้
    ต้องมาคอยเครียดเรื่อยๆเลย เห้อๆ
     
    จามีครายรู้บ้างใหม่ว่าเราเหนื่อยมากเลยจริงๆ
    วันนี้ทำสาธิตอาหารมา ตื่นเต้นหน่อย ตื่นเต้นทำมากว่าพูดเยอะเลย เพราะจับๆมะค่อยถูกถึงมานจาง่ายก้อเหอะ
    มะรู้พูดนอกเรื่องเยอะอะเป่า แต่ก้อออกมาอิ่มท้องกานทั่วหน้า อิอิ
     
    พรุ่งนี้แล้ว วันเรียนวันสุดท้าย แล้วจาได้หยุดไปทำงาน เตรียมสอบ ทำปัญหาพิเศษ พระเจ้า...
     
    จาตรุษจีนแล้ว อีกมะนานก้อจาได้กลับบ้านแย้วล่ะ มะรู้ปีนี้จาได้รับอ่างเปา ป่าวน่อ เอาเยอะๆนะ อิอิ.
    27 December

    so sad....

    บางคนเวลาจะรักใครก็...ไม่เคยหวังอะไรตอบแทน
    ไม่หวังที่จะให้เขารักเราตอบ
    ไม่หวังที่จะให้เขาหันมาสนใจ
    ไม่หวังที่จะให้เขารู้ว่ารัก
    ขอเพียงแค่รักเขาอยู่ห่าง ๆ
    เห็นเขามีความสุข..ก็พอใจ

    แต่บางคน..เวลารักใครก็อยากให้เขารักตอบ
    ถ้าเขารักตอบก็ดี… แต่ถ้าไม่ล่ะ
    ยิ่งคาดหวังอะไรไว้มากเท่าไหร่
    เมื่อไม่ได้สิ่งนั้นมาก็จะทำให้ "เจ็บ เจ็บ และเจ็บ"
    และก็จะเกิดคำถามมากมายขึ้นภายในใจ...
    ทำไมเขาไม่รัก
    ทำไมเขาไม่แคร์ .. ไม่สนใจ
    และสิ่งเหล่านี้มันก็จะยิ่งทำให้เราเป็นทุกข์ และเป็นทุกข์มากขึ้น

    ความรู้สึกของคนเรามันต่างก ัน…
    เวลาเราให้ความหวังกับใคร
    เราก็ควรทำความหวังของคนคนนั้นให้เป็นจริงซะ
    .... แต่ถ้าเราไม่ต้องการที่จะให้ใครมาหวังอะไร
    ก็อย่าไปให้ความหวังใคร …
    เพราะเมื่อความหวังพัง! ...
    ไม่เพียงเขาคนนั้นที่เจ็บ เราก็จะพลอยเจ็บไปด้วย

    และถ้าถึงเวลาที่คุณหวังบ้าง...
    คุณก็อย่าหวังอะไรให้มากเกินไป
    เพราะถ้าไม่ได้ตามที่หวัง มันก็จะทำให้คุณเจ็บ และเจ็บได้เช่นกัน
    17 December

    MidTerm ...@_@

    จาสอบอีกแล้ว งือๆ มะไหวเลย เส้าชะมัดเลย งานเยอะๆกะลังจามาแล้ว
     
    สู้ๆ สู้ตาย
    15 December

    อิ่มจังเลย...เส้นหมี่ผัดน้ำพริกเผา ถึงจาแปลกๆไงก้อหย่อย อิอิ

    รอช้านเลือกจารอทั้งที่มีน้ำต่ ทั้งที่รู้ว่าเลือกที่จะรอ ต้องเจ็บอยู่แล้ว
     
    รอ........ช้านรอคนที่ช้านฝัน รอ....ช้านเลือกจารอทั้งที่มีน้ำตา ทั้งที่รู้ว่ารอต้องเจ็บอยู่แล้ว
    ทั้งที่ไหวหวั่น
    แม้ว่าเค้าไม่กลับมา
     
    รอ....ช้านเลือกจารอทั้งที่มีน้ำตา โฮ่ๆๆๆๆ.... ช้านจารอแค่เธอ
     
    ***พระเจ้าเราฟังเพลงไปด้วย สามารถพิมพ์ตามเนื้อได้ด้วย โฮะๆๆ เก่งจริงๆ แต่ก้อยังไม่รู้เลยว่าเป็นเพลงของใคร
     
     
    คนพิเศษของใจ


    ...ใครหลาย ๆ คน อาจจะคิดว่า คนพิเศษของใจอง ก็คือ แฟนของเรา แต่บางครั้งมันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอก
    คนพิเศษของใจ หรือคนที่คุณอาจจะเรียกว่าเป็นคนพิเศษของคุณ หรือคนที่สำคัญกับคุณนั้น เขาหรือเธอคนนั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นแฟนหรือคนรักของคุณเสมอไปหรอก

    คุณลองนึกดูสิว่า



    ใคร ที่เคยทำให้คุณต้องร้องไห้ เพราะเรื่องของเขา คนคนนี้แหละคือคนที่คุณแคร์เขามาก และคุณอาจจะรักเขาด้วยโดยที่คุณไม่รู้ตัวเลย


    ใคร ที่เคยร้องไห้ไปพร้อมๆกับคุณ เมื่อเวลาคุณร้องไห้ คนนี้แหละคือคนที่คุณต้องคอยดูแลถนอมน้ำใจเขาให้มากที่สุด คุณคงไม่รู้ว่าเขารักคุณมากด้วย


    ใคร ที่คอยห่วงใยคุณ ดูแลคุณอย่างดี คอยเตือนคุณ คอยช่วยเหลือคุณ เมื่อคุณต้องการความช่วยเหลือ คนนี้แหละที่เขารักคุณอย่างจริง ๆ ใจ และเชื่อเถอะว่าคุณจะต้องรักเขาเข้าเหมือนกันโดยที่คุณไม่รู้ตัว


    ใคร ที่คอยปลุกคุณตอนเช้าๆ ให้คุณตื่น และคอยบอกคุณให้เข้านอนเร็วๆ ให้ห่มผ้าก่อนอน คนคนนี้แหละคือ คนที่เขาห่วงคุณอย่างจริงใจ ไม่ต้องการให้คุณไม่สบาย ต้องการให้คุณตื่นมารับอากาศเช้าที่แสนจะสดใส


    ใคร ที่คุณอยากจะบอกเรื่องราวของคุณให้เขารู้มากที่สุด คนนี้แหละคือคนที่คุณ ไว้ใจมากที่สุด คือคนที่คุณ รักและไว้ใจ


    ใคร ที่คุณ อยากรับฟังปัญหาและเรื่องราวของเขามากที่สุด คนคนนี้แหละคือคนที่คุณแคร์เขามาก ๆ ต้องการรู้เมื่อเขามีปัญหาเผื่อจะช่วยเขาได้


    และ ใคร คือคนที่คุณคิดว่า คุณต้องการเขาอยู่เสมอ คนคนนี้แหละ ที่เรียกว่าคนพิเศษของใจ

    คนพิเศษของใจ คือคนที่คุณต้องการเขา คนที่คุณผูกพันธ์กับเขามาก มากกว่าใคร ๆ เขาเป็นคนที่คุณคิดว่า คุณต้องการเขาอยู่เสมอ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเพียงไหน เขาจะเปลี่ยนไปอย่างไร

     

     

    อัพภาพ
    06 December

    มืดแล้วๆ...

    โอ๊ะโอ บรรยากาศไงก้อมะรู้ หนาวๆเย็นๆ บางทีก้อร้อน นี่มันไรนักนะ
    แต่ไงกลับไปนอนและหาไรกินดีก่า หิวจิงเลย
    10 October

    Go HoMe

    กลับบ้านแล้วๆ ไม่รู้เลยว่ากลับไปจาเป็นไง มะมีไรทำแน่เลย ตอนนี้ยังคิดไม่ออกจริงๆ ว่าทำไรดี เห้อๆ ปิดเทอมนานไป ก้องี้
    05 October

    ย้าฮู้

    จังก้า...จังกา ******* ใกล้สอบเส็ดแย้วๆๆ ********
    29 September

    at world trade

    เจ็บตาจังเลย เห้อๆ เมื่อไหร่จาสอบเส็ดน๊า ใกล้แล้วจิๆ
    จาได้กลับบ้านแล้ว ว่าแต่ปิดเทอมจาทำไรดีน๊า
    จาเป็นโรคแพ้แสงป่าวหว่า มะไหวๆ เจอแสง แสบตาลอดเลย
    พรุ่งนี้สอบ อ่านจำมะค่อยได้เลย ขี้เกียจจาจำและ เอาแค่ไหนแค่นั้นละกานนะ อิอิ
    อยากจับเหมียวเว้ย อยากจับเหมียว
    13 September

    อยากกินหนมหวาน

    ไม วันนี้อยากกินขนมไปหมดเลยนะ งือๆ มะดีนะนี่
    ก้อนานที กลับมาถึงห้องไวนี่นะ ขอพักผ่อนมากๆหน่อยเหอะ อิอิ
    อยากดูหนังจังเยย เมือ่ไหร่จาปิดเทอมหว่า หาเกมเล่นดีก่า
    29 August

    ซวย

    ดวงซวยจริงเลยวันนี้ ตกบันไดรถไฟฟ้า ให้ตายเหอะ  ทำไมมะมีครายเชื่อกานเลยฟะ เห็นเราเป้นญ ถึกตลอดไงก้อมะรู้

     

    เห้อๆ เบื่อๆอยากออกจากห้อง อยากไปเรียน อยากไปมอ อยากไปที่ยว อยากดูหนัง หือๆ แต่สำคัญที่สุดอยากเดินได้มากเลยตอนนี้ 

     

    เจ็บจาตายอยู่แล้ว เหมือนคนพิการจิงๆเลย งือๆ

     

    17 August

    at world trade-it city

    วันนี้ถ่อมาซื้อของถึงบิ๊กซีราชดำริ เหอๆ แต่มาแวะไอทีซิตี้ก่อน จาทำอาหารเส็ดมั้ยนะวันนี้ อิอิ หลนกุ้งสด ต้องอร่อยแน่เล้ย
    แต่ที่แน่ๆ ต้องซื้อเครื่องครัวบางอย่างก่อนดีก่า มะครบเลย
     
    คนเยอะจิงๆที่นี่ มีแต่เดะเล่นเกม น่าเบื่อ
    พรุ่งนี้สอบแล้ว สู้ๆ สู้ตาย
     
    ท้องร้องแล้ว ไปดีกว่าๆ ทำไมเด๋วนี้ท้องชอบร้องจริงๆเลย เบื่อรถติด มะอยากออกไปเลย 
     
    03 August

    บ่วงรัก ....สาธุพี่เรากลับมาหลังสามทุ่มๆนะ มะงั้นอดดูแน่เลย

    วันนี้มะได้ออกไหนเลย อ่านสือไปก้อจำมะได้ ก้อเล่นอ่านผ่านๆ ผ่านไปผ่านมา 55 แล้วก้อผ่านเราไป....

    มาฟังเพลงเพราะๆจากพี่ชายดีก่า คิดถึงจังเย้ย
    ขอโทษ : เปปเปอร์ รัฐศาสตร์ กรสูต

    เพิ่งมารู้ว่าทำเธอน้อยใจ ในวันนี้ก็สายจนเกินไป
    มองข้ามใจของเธอ ไม่เคยมาใส่ใจ คิดว่าเธอคงเข้าใจฉันดี
    อาจดูเหมือนรักเธอไม่เท่าไร อาจดูเหมือนไม่ใช่คนสำคั*
    แต่ความจริงหัวใจ ของผู้ชายอย่างฉัน คือเธอเท่านั้น ที่ฉันต้องการ

    อยากจะขอโทษสักพันครั้งที่ทำเธอ เสียใจ
    อยากจะขอโอกาสสุดท้าย ให้ชายโง่โง่อย่างฉัน
    อยากจะมาแก้ตัว ไม่ได้มาพูดแค่คำ
    จะไม่มีวัน ทำให้เธอเจ็บช้ำ ซ้ำรอยเก่า

    จะได้ไหม ให้กลับมาเหมือนเดิม (เหมือนเดิม)
    จะได้ไหม ให้ฉันเช็ดน้ำตา (เช็ดน้ำตา)
    คนที่มีแค่เธอ ตอนนี้รู้แล้วว่า คิดถึงเธอ จนแทบจะขาดใจ

    อยากจะขอโทษสักพันครั้งที่ทำเธอ เสียใจ
    อยากจะขอโอกาสสุดท้าย ให้ชายโง่โง่อย่างฉัน
    อยากจะมาแก้ตัว ไม่ได้มาพูดแค่คำ (ไม่ได้มาพูดแค่คำ)
    จะไม่มีวันทำให้เธอเจ็บช้ำ...

    อยากจะขอโทษสักพันครั้งที่ทำเธอ เสียใจ (อยากจะขอโทษเธอ)
    อยากจะขอโอกาสสุดท้าย ให้ชายโง่โง่อย่างฉัน
    อยากจะมาแก้ตัว (ให้รู้ว่าฉันรักเธอ) ไม่ได้มาพูดแค่คำ
    และจะไม่มีวัน (ไม่มีวัน) ทำให้เธอเจ็บช้ำ ซ้ำรอยเก่า