Profiel van PatchaLinnPeppermint...LinnnFoto'sWeblogLijsten Extra Help

PatchaLinn Sakpiboonrat

Lijsten

Peppermint...Linnn

....(^__^).....
03 juni

...เมื่อ วันเสาร์ ที่ฝนตก ทุกอย่างไม่มีไรเลย

 

เคยมั้ยที่จะมี คุณเคยมีคนแบบนี้ที่ไม่ใช่พ่อแม่พี่น้องหรือยัง?

ตอบตัวเองให้ได้ว่าใคร

 

เคยมั้ยที่จะมี...คนให้อภัยคุณทุกอย่าง

เคยมั้ยที่จะมี...คนอยู่เคียงข้างคุณเวลาที่คุณเสียใจ

เคยมั้ยที่จะมี...คนจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง

เคยมั้ยที่จะมี...คนยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ

เคยมั้ยที่จะมี...คนเห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยู่ด้วยเฉย ๆ แล้วมีความสุข

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ

เคยมั้ยที่จะมี...ไม่อายเมื่อเดินข้างคุณ แม้คุณหน้าตาไม่ดีก็ตาม

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ทนคุณได้ไม่ว่า คุณจะด่า จะว่าเค้ายังไง

เคยมั้ยที่จะมี...คนรับได้ในสิ่งที่คุณเป็นไม่ว่าจะมีคนมาว่าร้ายคุณยังไง

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่เห็นความผิดของคุณเป็นเรื่องน่ารัก

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยากตื่นมาแล้วก็เจอกันสาส

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณไม่เหงาก็ตาม

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงคนแรก เมื่อคุณทุกข์ใจ

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณรู้ว่า เค้าช่วยให้คุณสบายใจได้

เคยมั้ยที่จะมี...คนแคร์คุณมากมาย ไม่ว่าคุณจะทำร้ายเค้ายังไง

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ

เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ยังรักคุณแม้คุณไม่เห็นความสำคัญของเค้าเลย

- แต่เราคงจะมีแต่พ่อแม่ พี่น้องและเพื่อนๆที่ร๊ากก แน่ๆเลย เห้อๆ แต่ไงก้อรักทุกๆคนนะ อิอิ -

     *************************************************************************************

It may take only a minute to like someone,

only an hour to have a crush on someone

and only a day to love someone

but it will take a lifetime to forget someone.

23 april

อ่านแล้วขำๆดี

โรคงอน

"โรคงอน" เป็นโรคระบาดที่ร้ายแรง
ติดต่ออย่างรวดเร็วขยายตัวเป็นวงกว้างในแนวราบ
ยังไม่พบวัคซีนหรือยารักษา
ผู้ป่วยมีอาการ “หน้างอ”


และบางรายที่อาหารหนักจะมีอาการหน้าดำ
แทรกซ้อนด้วย หูแข็ง
ฟังอะไร ขัดหูขัดใจไปหมด
ตาขวาง น้ำลายไหลเล็กน้อยพองาม

ยังไม่พบหลักฐานที่แน่นอน ว่าผู้ใดนำเชื้อมาปล่อย
โรคนี้ส่งผลให้อุณหภูมิร่างกายสูง มือไม้สั่น
ผู้ป่วยที่อาการหนักอาจถึงขั้นชักดิ้นชักงอ

การปฐมพยาบาลเบื้องต้น
ควรสังเกตอาการผู้ป่วย ว่างอนอยู่ในระดับไหน
ถ้างอนน้อยๆ ให้รีบง้อ
ผู้พบเห็นทั่วไปควรเอาใจใส่ต่อผู้ที่ติดเชื้อในระยะเริ่มแรก
จะทำให้อาการไม่ลุกลาม และสามารถรักษาหายได้

สำหรับผู้ป่วยที่อาการหนัก
ผู้ง้อ ควรได้รับการฝึกสอนและเป็นผู้ชำนาญการง้อเป็นพิเศษ
เพราะผู้ป่วยจิตใจอ่อนแอ เปราะบางแตกหักง่าย
ต้องการความเอาใจใส่

หลังได้รับการรักษาผู้ป่วยที่หายแล้ว
ยังสามารถอาการกำเริบได้ทุกเวลา
ผู้ใกล้ชิดต้องให้ความรักและความเข้าใจ
หากความรักและความเข้าใจลดน้อยลงเมื่อไหร่ อาการงอนจะกำเริบ

หมายเหตุ
พบมากในกลุ่มคนที่มีความสวย และความน่ารัก
สำหรับผู้ไม่สวยและไม่น่ารัก
จะเรียกอาการเดียวกันนี้ว่า น่าเบื่อ น่ารำคาญ
จะปล่อยไปตามยถากรรม
ไม่มีการปฐมพยาบาลใดๆ ทั้งสิ้น
จนกว่าอาการจะหายหรือตายไปเอง.....

22 april

เมื่อไหร่จะรู้และเข้าใจ

จะรู้ก็ต่อเมื่อ...

จะรู้ว่าโลกนี้…มันกว้างใหญ่
ก็ต่อเมื่อเราได้...ออกเดินทาง

จะรู้คุณค่าของอะไร…ในสักอย่าง
ก็ต่อเมื่อเราได้…เสียมันไป

จะรู้ความหมาย...ของฟ้าหลังฝน
ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น...มันมาได้

จะรู้ว่ายังมีเรื่อง…อีกมากมาย
ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ…ยอมรับมัน

จะรู้ว่าในหนังสือ…มีอะไร
ก็ต่อเมื่อเราได้…ลองเปิดอ่าน

จะรู้เวลา...ของดอกไม้บาน
ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม…อยู่อย่างนั้น

จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ…มันมีค่า
ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา…ในสักวัน

จะรู้ถึงความในใจ…ของกันและกัน
ก็ต่อเมื่อเราได้พูด…มันออกไป

จะรู้ว่าอะไร…ที่เรียกว่าคิดถึง
ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง…มีใครสักคน

จะรู้ความหมายในคำรัก…สักหน
ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน…ทำให้หวั่นไหว

จะรู้ว่าค่ำคืนนี้…คงไม่เงียบเหงา
ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า…ได้มีโอกาสบอกไป

จะรู้ว่าเป็น “เธอ” เท่านั้น…ที่ฉันมีให้
ก็ต่อเมื่อทุกครั้ง…ที่เขียนอะไรลงไป
จะมีแต่ภาพเธอในใจ...ที่เกิดขึ้นมา

17 april

เซ็ง

เรื่องความรู้สึกไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลอะไร
เพราะที่ฉันทำลงไป ก็แค่ . . .
และไม่สามารถหาเหตุผลใดๆ มาบอกเธอได้เช่นกัน

**************-------************------**************

01 maart

จากกระปุก ที่อ่านแล้วต้อง...........คิด

 

ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีผู้ชายมาชอบ มามอบความรักให้
ซึ่งแน่นอนว่ามันฟังดูแล้วเป็นเรื่องที่ดีไม่น่าจะมีอะไร
เพียงเเค่ฉันรับรักเขาคนนั้นคงจะพอ

แต่....มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น

ฉันคิดว่าความรักของคนเราต้องการส่วนประกอบหลายอย่าง
ไม่ใช่ว่ารักอย่างเดียวแล้วจะคบกันได้ตลอดไป
มันควรมีความเข้าใจความห่วงใย และนิสัยที่เข้ากันได้

แต่เขาคนนั้น รัก ด้วยความหลง รักจนเกินความพอดี
รักจนฉันรู้สึกว่าตัวฉันขาดความเป็นส่วนตัว
เพื่อนๆ ก็เข้าใจผิดว่า เขารักฉันก็ดีแล้ว
แต่สำหรับฉัน...มันไม่ใช่อย่างนั้น
... มันเป็นรักที่ฉันรู้สึกอึดอัดกับมันมากกว่า

ถ้าปล่อยเวลาให้ผ่านไปฉันก็จะกลายเป็นผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวไปทุกวัน
ปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นถลำลึกลงไปในความว่างเปล่าของตัวฉัน
ฉันจึงฝากบอกเพื่อนมาเรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้เขาคิดอะไรเกินเลย
และไม่ให้เขาเสียใจ

แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจอะไรเสียเลย
เขายังคงทำทุกอย่างทำให้ฉันรู้สึกดี
แต่ยิ่งทำมันก็ยิ่งไกลกันออกไปทุกที...โดยที่เขาไม่รู้ตัว
แล้วมาถึงวันนี้ฉันตัดสินใจบอกความรู้สึกทั้งหมดที่ฉันมี

ฉันบอกว่า “ฉันไม่พร้อมที่จะมีความรักในตอนนี้
เพราะทุกวันนี้ฉันก็มีความสุขแล้วมากๆ กับเพื่อนและคนรอบข้าง
ฉันอยากให้เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
จะดีกว่าการที่รักกันแบบแฟน
และฉันจะให้ความสนิทกันได้มากกว่านี้”

แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจ และยังบอกว่าจะรอจนกว่าจะพร้อม
ฉันยกเหตุผลทั้งหมดมาบอกด้วยเสียงที่เห็นใจและยอมรับในตัวเขา
แต่เขาก็ยังยืนยันคำเดิมว่าจะรอ รอจนกว่าฉันจะพร้อม
เขาพูดคำๆ นี้มาพร้อมกับน้ำตาของผู้ชาย

ฉันเริ่มทำอะไรไม่ถูก ทั้งสงสาร กลุ้มใจ
ความรู้สึกปนกันไปจนแยกไม่ออก
แต่ก็ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเมื่อมาเจอเพื่อนๆ ซึ่งมันทำยากนะ
บอกเลยว่ายากมากๆ กับการที่ต้องเก็บความรู้สึกทั้งหมด
..แล้วฝืนยิ้มออกมาอย่างไม่มีอะไร

ฉันผิดรึป่าวที่ทำกับคนที่รักฉันด้วยความจริงใจ
กับคำที่ฉันพูดไป ฟังดูโง่นะ ที่เจอกับผู้ชายดีๆขนาดนี้เเล้วปล่อยไป
แต่ฉันไม่พร้อม จริงๆ  

 

*****************************************
************************
 
Foto 1 van 6
*